ไม่คิดว่า Blog นี้จะยังอยู่ หายไปน่าจะ 2 ปีเห็นจะได้  มีความสุขอยู่บน Facebook ชั่วคราว
 
ให้ความรู้สึกว่าที่มาบ่น ๆ ไป เหมือนบันทึกส่วนตัวระดับนึง แต่เป็นบันทึกแบบสาธารณะ
 
เพราะใคร ๆ ก็เห็น ใคร ๆ ก็อ่านได้ การโพสต์แต่ละครั้งจึงเหมือนแค่เอาช่วงเวลามาแปะลงไป แค่นั้น
 
การหาทางระบายมันออกมาบ้างก็ดี แต่ส่วนใหญ่จะลืมสิ่งที่ระบายออกไปทีหลัง เพราะเกิดความสบายใจ
 
ไม่อยากจำสิ่งที่ไม่ดีเอาไว้ ลืม ๆ มันไปซะเถอะ 5555
 
จะจำมันได้ก็ต่อเมื่อกลับมานั่งอ่านที่เราบันทึกไว้เท่านั้น
 
ซึ่งการจัดการระบบแบบนี้ใน Facebook ยังทำไม่ได้ (Exteen แจ่มกว่าเยอะจริง ๆ)
 
แต่ Hi5 เคยทำได้นะ 5555
 
การหาที่บ่นสาธารณะเพื่ออะไรก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี อยากทำเท่คงไม่ใช่แน่ ๆ
 
อยากบอกให้โลกรู้ บางครั้งรู้คนเดียวดีกว่า เพราะโลกรู้อาจเกิดหายนะตามมาทีหลังได้ (บางเรื่อง)
 
บางครั้งก็อยากรู้ความเห็นของคนอื่น ๆ บ้าง มีปัญหากับการพูดคุย เพราะเค้าหาว่าพูดไม่รู้เรื่อง
 
ก็อาจจะจริง!!
 
การใช้ชีวิตในแต่ละวันที่ผ่านมา มานั่งคิด ๆ ดูแล้ว เอามาแปะไว้บ้างก็ดี ก็เหมือนบันทึกไม่ลับแต่ส่วนตัว
 
แล้วจะกลับมาใหม่อย่างแน่นอนในปีนี้แหละ อาจจะเพิ่มหัวข้อใหม่ ๆ ขึ้นมาบ้างจากประสบการณ์ที่เจอมา
 
เพราะคิดถึงจึงมาหา ไม่รู้ว่าคนจะเล่นมากน้อยแค่ไหนก็ตาม ดีใจนะที่ยังอยู่ (หรือกำลังจะไปรึเปล่า)
 
คงต้องรออ่านกันต่อไป... See you again next time. (ภาษาอังกฤษด๋อย ๆ โปรดให้อภัย)
 
Foot in mouth

Comment

Comment:

Tweet

งงกับการจัดคำเหมือนเดิม
คงต้องใช้เวลาสินะ สินะ สินะ sad smile sad smile sad smile

#1 By DK on 2015-01-06 08:44